Column
|
|
Het 'iets-isme' is in.Het “iets-isme” is in. De media kunnen er niet omheen. Prof. Ronald Plasterk spreekt erover in het Buitenhof. Het saterisch AVRO-programma Koefnoen parodieert ds. Schuller als een “iets-ist”. Iedereen gelooft wel in “iets”, maar in wat precies? Prof. Antony Flew, een gerespecteerd filosoof uit Engeland heeft na een leven lang als atheïst sinds kort ook besloten om te geloven in “iets”. Hij is op basis van argumenten van de Intelligent Design beweging tot de conclusie is gekomen dat er “iets” moet zijn. Zo iemand noemen we in wetenschappelijke termen een deïst. Hij gelooft in een hogere macht, maar doet geen verdere uitspraken over de identiteit van die hogere macht. Typisch een geval van “iets-ist”. Moeten we blij zijn met de “bekering” van Flew? Zo op het eerste gezicht wel. Eindelijk iemand die de argumenten van de Intelligent Design beweging serieus neemt en de juiste conclusies trekt. Tegelijkertijd laat Flew ook de beperking zien van de wetenschap en de Intelligent Design beweging. Hij kan als wetenschapper niets zeggen over de aard van de ontwerper. Goed bezien is dat ook de essentie van de boodschap van de Intelligent Design beweging. Er zijn aanwijzingen voor ontwerp, maar er worden geen uitspraken over de ontwerper gedaan. Blijft de vraag wie er wel een uitspraak durft te doen over de identiteit van de ontwerper. Een wetenschapper in ieder geval niet, want.God of een hogere macht kan niet waargenomen worden.Er zijn wetenschappers die claimen dat de wetenschap als enige een antwoord kan geven op vragen als “Wie is God?”. Natuurkundigen als Paul Davies en Stephen Hawling zijn voorbeelden van zulke wetenschappers. De wetenschap treedt daarmee buiten haar oevers. Uitspraken over de identiteit van God behoren tot het domein van het geloof, de wetenschap is op dit punt incompetent. Dat schept duidelijkheid, maar geeft nog steeds geen bevredigend antwoord.
De wetenschap zou wel behulpzaam kunnen zijn met bepaalde instrumenten, bijvoorbeeld het instrument van de logica. Een boek heeft altijd een auteur gehad. Ook al heb je die auteur nog nooit ontmoet, toch neem je zondermeer aan dat er een auteur in het spel is. De theoloog Paley betoogde meer dan 2 eeuwen geleden al dat een horloge een horlogemaker gehad moet hebben. Voor Paley was het duidelijk: als er een schepping is dan moet er ook een Schepper zijn geweest. Je hoeft geen theoloog te zijn om tot zo’n uitspraak te komen, iedereen kan tot die conclusie komen. Het is dan ook niet voor niets dat veel wetenschappers aversie hebben tegen het concept van een ontwerp. Ook zij voelen feilloos aan dat er dan ook een ontwerper moet zijn geweest.
Voor de filosoof Antony Flew waren de argumenten van de Intelligent Design beweging de aanleiding voor een ander wereldbeeld. Maar hoe ga je als niet-wetenschapper om met deze argumenten? Voor veel leken lijkt de wetenschappelijke discussie niet relevant te zijn voor hun wereldbeeld. Het lijkt eerder andersom: het wereldbeeld bepaalt dikwijls de voorkeur voor evolutie of schepping. Komt iemand tot geloof dan wordt een evolutietheorie zonder al te veel moeite over boord gezet. Maar men vergeet dan dat het wereldbeeld tot dan toe bepaald is door wat de maatschappij als wetenschappelijk acceptabel gevonden wordt. Het iets-isme is een product van onze tijd, dat voor een groot deel bepaald is door moderne wetenschap. Het is het wetenschappelijk correcte standpunt, maar ik zou als mens geen genoegen nemen met het “iets”. Zou je de identiteit van de ontwerper niet willen weten? Om met de woorden van een ouderwetse groenteboer of slager te spreken: mag het ietsje meer zijn? Links
|
| © Copyright 2007, Stichting
Creaton. Alle rechten voorbehouden.
Voor informatie over overname, neem contact met ons op. |
|
